De Rekenkamer Amsterdam vindt dat de gemeente snel werk moet maken van deeltweewielers in de stad. Het gaat om deelfietsen en deelscooters die nu vooral in drukke wijken als Amsterdam-Centrum voor vragen en overlast zorgen. De aanbevelingen zijn deze week aan het stadsbestuur gestuurd. Wethouder Melanie van der Horst (D66, Verkeer en Vervoer) moet nu keuzes maken over regels, ruimte en handhaving.
Rekenkamer Amsterdam wil tempo met deeltweewielers
De Rekenkamer stelt dat het gebruik van deelfietsen en deelscooters groeit, maar dat de gemeente nog geen duidelijk en stadsbreed kader heeft. Zo ontstaan verschillen per wijk en proef, terwijl aanbieders en gebruikers juist één lijn verwachten. Een stadsdeel is een deel van de stad met eigen bestuur voor buurtzaken.
Zonder heldere regels ontstaat onduidelijkheid over waar voertuigen mogen staan en rijden. Dat zorgt voor volle stoepen en drukte op fietspaden, vooral in de binnenstad en omliggende wijken. De Rekenkamer vraagt om keuzes over aantallen, parkeerruimte en toezicht, zodat het gebruik veilig en ordelijk blijft.
Deelvervoer kan helpen om autogebruik te verlagen en wijken bereikbaar te houden. Daarvoor zijn duidelijke doelen nodig: minder rommel op straat, betere doorstroming en meer ruimte voor voetgangers. Ook moet de gemeente afwegen hoeveel plek er is per buurt en welke aanbieders daar passen.
Wethouder Melanie van der Horst moet reageren op rapport
Wethouder Melanie van der Horst is verantwoordelijk voor verkeer en vervoer in Amsterdam. Het college van burgemeester en wethouders geeft een bestuurlijke reactie op het rapport. Daarna weegt de Gemeenteraad Amsterdam de voorstellen en eventuele kosten.
Mogelijke maatregelen zijn een vergunning per aanbieder, maxima per wijk en vaste parkeerplekken. Een vergunning is een officiële toestemming van de gemeente, met voorwaarden voor bijvoorbeeld aantal voertuigen, servicegebied en opruimplicht. Daarmee kan de gemeente sturen op kwaliteit en op het beperken van overlast.
Voor Amsterdammers betekent dit vooral duidelijkheid: waar vind je een deelfiets en waar mag je die terugzetten. Foutparkeren kan leiden tot weghalen door de aanbieder en extra kosten voor de gebruiker. Heldere borden en een goed werkende app helpen om misverstanden te voorkomen.
Parkeerhubs bij stations moeten overlast beperken
Een veelgebruikte oplossing in de stad is werken met ‘hubs’: verzamelplekken voor deelvervoer. Denk aan zones bij Amsterdam Centraal (Amsterdam-Centrum), Sloterdijk (Amsterdam-West), Zuid (Amsterdam-Zuid) en Bijlmer ArenA (Amsterdam-Zuidoost). Dat bundelt stromen en houdt stoepen in woonstraten vrij.
Hubs moeten logisch liggen: bij stations, campussen, ziekenhuizen en drukke winkelstraten. Zo ontstaat een laatste-stuk-oplossing zonder wilde parkeeractie in de wijk. Voor buurtbewoners scheelt dat obstakels op het trottoir en meer overzicht.
Toezicht en handhaving horen vast bij dit systeem. Handhavers controleren op plek en aantal, en treden op bij blokkades of gevaarlijke situaties. Bij onveilige verkeerssituaties kan ook de Politie Amsterdam worden ingeschakeld.
Op het moment van schrijven: 0 elektrische steps zijn toegestaan op de openbare weg in Nederland.
Eén loket en regels voor data en toezicht
De Rekenkamer wijst op het voordeel van één gemeentelijk loket voor alle aanbieders. Dan gelden dezelfde regels in alle stadsdelen en is er minder discussie over wie waarvoor verantwoordelijk is. Dat maakt ook de communicatie met bewoners eenvoudiger.
Datagebruik is nuttig om drukte te spreiden en foutparkeren te beperken. Aanbieders kunnen rit- en parkeerdata delen, binnen de regels van de AVG. De AVG is de Europese privacywet die bepaalt hoe organisaties met persoonsgegevens moeten omgaan.
Heldere afspraken over opruimtijden, servicegebieden en sancties geven zekerheid aan bewoners en bedrijven. Winkeliers en zorgverleners hebben baat bij vrije doorgang op stoepen en voorspelbare bezorg- en bezoekersstromen. Met duidelijke keuzes kan de hoofdstad deelvervoer laten groeien zonder dat de leefbaarheid onder druk komt.